Κάποτε ζούσε σ΄ένα βασίλειο ένας μοχθηρός βασιλιάς. Οι υπήκοοι απέφευγαν να τον πλησιάσουν με το φόβο της εκδικητικότητάς του. Είδε όμως πως κάθε φορά που ήθελε να επιβάλλει ένα νέο μέτρο οι υπήκοοι συνομωτούσαν εναντίον του δημιουργώντας συνεχώς κινδύνους για τη ζωή του. Οι σύμβουλοί του τνο πρέπτρεπαν να κάνει κα΄τι σύντομα γιατί διαφορετικά θα έχανε όχι μόνο το θρόνο αλλά μάλλον και τη ζωή του. Αποφάσισε λοιπόν να πάει στο μεγάλο μάγο του δάσους, ζητώντας τρόπους να κάνει αρεστά τα μέτρα που κάθε φορά έπαιρνε. Ο μάγος του έδωσε μία χαμογελαστή μάσκα και του ζήτησε να τη φοράει για έξι μήνες συνεχώς, ακόμη και στον ύπνο του και να του την επιστρέψει μόλις περάσει αυτό το διάστημα. Χωρίς αντίρρηση συμμορφώθηκε στα λεγόμενα του μάγου ο βασιλιάς, φορώντας τη μάσκα του χαμόγελου για έξι μήνες. Πραγματικά όλα άλλαξαν στο βασίλειο. Όσοι έρχονταν εναντίον του, έβλεπαν το μόνιμο χαμόγελο και τους ήταν αδύνατο να του κάνουν κακό. Σε έξι μήνες η κατάσταση στο βασίλειο άλλαξε και ο βασιλιά λυπημένος ζήτησε από το μάγο να του επιτρέψει να κρατήσει τη μάσκα λίγο παραπάνω. Ανένδοτος ο μάγος ανάγκασε το βασιλιά να την επιστρέψει...και λυπημένος ο βασιλιά την επέστρεψε. Προς έκπληξη όλων όμως, όταν έβγαλε τη μάσκα, το χαμόγελο είχε μόνιμα παραμείνει στο πρόσωπό του...Είχε μάθει να χαμογελά!
ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΜΑΙ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ Μέσα από την επίγνωση της σοφίας που κρύβεται στο σύμπαν αντλώντας κάθε στιγμή πολύτιμες σταγόνες συνειδητότητας, που ορίζουν το γίγνεσθαι της ζωής μου
12 Μαΐου 2011
Κορφές
Κάποιος νέος είχε ως σκοπό της ζωής να ανέβει στο Έβερεστ. Όταν τελικά τα κατάφερε, απογοητεύτηκε πάρα πολύ. Δεν υπήρχε κάποια άλλη κορφή μεγαλύτερη για να κατακτήσει...
Μόνο μια κορφή δεν κατακτιέται και αν ακόμη κατακτηθεί, δεν έχει επίγειους θεατές για να την χειροκροτήσουν.
Καλημέρα, συνοδοιπόροι του ωραιότερου ταξιδιού! Καλημέρα, καλημέρα, καλημέρα!!!
Μόνο μια κορφή δεν κατακτιέται και αν ακόμη κατακτηθεί, δεν έχει επίγειους θεατές για να την χειροκροτήσουν.
Καλημέρα, συνοδοιπόροι του ωραιότερου ταξιδιού! Καλημέρα, καλημέρα, καλημέρα!!!
11 Μαΐου 2011
Επιλογές
Ρώτησε κάποτε ο μαθητής το σοφό δάσκαλό του:
-"Μέσα μου γίνεται πάλη δύο λύκων. Ο ένας είναι αιμοβόρος, άγριος, ύπουλος, εγωιστής κι εκδικητικός. Ο άλλος είναι πράος, ήρεμος, γεμάτος καλοσύνη κι αγάπη. Τι να κάνω;" Ο μαθητής τον κοίταζε απορημένος, περιμένοντας την απάντησή του.
-"Μην απορείς", του είπε ο δάσκαλος, η ίδια πάλη γίνεται σε όλους τους ανθρώπους.
Ο μαθητής σκέφτηκε λίγο και μετά ρώτησε:
-Και στο τέλος ποιος απο τους δύο θα κερδίσει?
-Αυτός που θα ταίσεις.
-"Μέσα μου γίνεται πάλη δύο λύκων. Ο ένας είναι αιμοβόρος, άγριος, ύπουλος, εγωιστής κι εκδικητικός. Ο άλλος είναι πράος, ήρεμος, γεμάτος καλοσύνη κι αγάπη. Τι να κάνω;" Ο μαθητής τον κοίταζε απορημένος, περιμένοντας την απάντησή του.
-"Μην απορείς", του είπε ο δάσκαλος, η ίδια πάλη γίνεται σε όλους τους ανθρώπους.
Ο μαθητής σκέφτηκε λίγο και μετά ρώτησε:
-Και στο τέλος ποιος απο τους δύο θα κερδίσει?
-Αυτός που θα ταίσεις.
10 Μαΐου 2011
Επιμονή
Οι άνθρωποι που έχουν ξεχωρίσει στη παγκόσμια ιστορία ήταν συνηθισμένοι άνθρωποι. Μέχρι που αποφάσισαν να κάνουν κάτι που όλοι οι άλλοι πίστευαν ότι δεν μπορεί να γίνει. Γιατί ο μόνος τρόπος να μάθεις αν μπορείς να καταφέρεις το αδύνατο, είναι να το δοκιμάσεις.
Ρώτησε κάποτε ένας δημοσιογράφος τον Τόμας Έντισον, (που ακόμη προσπαθούσε χωρίς να καταφέρνει αυτό που είχε στο μυαλό του), πως αισθάνεται μετά από χιλιάδες αποτυχημένες προσπάθειες, ώστε να επιτύχει στην εφεύρεσή του και απάντησε: "Γνωρίζω χιλιάδες τρόπους που δεν φτιάχνεται μία μπαταρία. Εσείς;"
Προσπάθεια, υπομνή, επιμονή και αγάπη στο στόχο. Ας στοχεύσουμε σε μία πολύ όμορφη μέρα ξανά και ξανά και ξανά...
Ρώτησε κάποτε ένας δημοσιογράφος τον Τόμας Έντισον, (που ακόμη προσπαθούσε χωρίς να καταφέρνει αυτό που είχε στο μυαλό του), πως αισθάνεται μετά από χιλιάδες αποτυχημένες προσπάθειες, ώστε να επιτύχει στην εφεύρεσή του και απάντησε: "Γνωρίζω χιλιάδες τρόπους που δεν φτιάχνεται μία μπαταρία. Εσείς;"
Προσπάθεια, υπομνή, επιμονή και αγάπη στο στόχο. Ας στοχεύσουμε σε μία πολύ όμορφη μέρα ξανά και ξανά και ξανά...
6 Μαΐου 2011
Αποδοχή
Αν αποδεχτούμε οριστικά πως η ευτυχία που αποζητάμε δεν μπορεί να έρθει από εξωγενείς παράγοντες, ίσως τότε να συνειδητοποιήσουμε, πως η μεγάλη δύναμη που περιμένουμε να μας δώσει την ώθηση έρχεται από τη δυναμική της μικρής φύσης μας και τότε, όταν αποδεχτούμε τη μικρότητά μας, η θεϊκή χάρη θα κάνει τις πράξεις μας παράδειγμα ζωής, θα κάνει τα λόγια μας να εμπνεύσουν κι άλλους να ονειρεύονται, θα κάνει κι άλλους να θελήσουν να μάθουν, θα κάνει κι άλλους να θέλουν να γίνουν κάτι καλύτερο. Θα κάνει όλους αυτούς που λένε:"δεν μπορώ, δε γίνεται" να δουν πως το θαύμα είναι η καθημερινή και όχι μία ακόμη διάσταση της ζωής.
4 Μαΐου 2011
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
To λιοντάρι που νόμιζε πως ήταν πρόβατο
Μέσα στο πυκνό δάσος ζούσε μια λιονταρίνα με τον σκύμνο της (το λιονταράκι της). Πείνασαν όμως και η λιονταρίνα με το μικρό της βγήκαν σε αν...
-
- Κάποιον να ακούει προσεκτικά σεβόμενος τις απόψεις του άλλου χωρίς αντιρρήσεις. - Κάποιον να αναζητά το δρόμο του στη ζωή. - Κάποιον να μι...
-
Μέσα στο πυκνό δάσος ζούσε μια λιονταρίνα με τον σκύμνο της (το λιονταράκι της). Πείνασαν όμως και η λιονταρίνα με το μικρό της βγήκαν σε αν...
-
Ήταν μια φορά κι έναν καιρό ένας ράφτης φτωχός και λίγο περίεργος που προκαλούσε έκπληξη στους ανθρώπους με τη συμπεριφορά του. Αλλά...




